نبودم. خیلـــی وقت بـــود نبــــودم انگــــار انداختـــه بودنـــم توی یه قفـــس شیشـــه ای و گفتـــه بودن از پشـــت شیشــــه های شفـــاف این قفس زیبـــا ببین چه زیبـــا لبخـــند می زنـــند چه دردنـــاک اشـــک میریزند و وحشیـــــانه تجـــاوز میکنن!

نبــــودم و درد کشـــیدم تمام آن روزهایــــی که نبودم و تو بـــودی بدون من کنـــار کســـی که من نبـــودم و یک روز بـــی خبــــر آمـــد و جـــای مــرا گـــرفت و من بی صدا رفتم مثل همیشه و ...

امروز آمـــدم و دیگـــر هیچوقت نمـــی گذارم انداختـــه شــــوم توی چهار دیـــوار شیشـــه ای دردنــاک و ببینم که...

سنـــد زنده بـــودن و ماندنـــم را امـــروز می گـــذارم برایت با یک داستــــان از خودم...

داستانـــی که با هم آغازش کردیـــم و تو با خیانت هایـــت تمامش کــــردی و من به سه دلیل از آن قفس شیشـــه ایی بیرون آمـــدم اول اینکه آدمهــــا یک بار به این دنیا می آیند پس بهتر است درست زندگــی کنند و دوم اینکه این زندگی ماندنـــی نیست و زود می گـــذرد و سوم اینکه از هر دســـت بدی از همان دست خواهــــی گرفت...

پ.ن: تـــو با دلتنگـــی هــــای من تـــو با این جـــاده هـــم دستــــی تظاهـــر کن ازم دوری تظاهــــــر می کنـــم هستـــی...