نـــــــــــوشــــــــته هــــــــــــای مـــــــــــن
خــــــــ ــوش اومـــــ ــــدیــــــ ـد
وقتی نیستی، دو تا آدم منو شکنجه میدن .. یکی که فقط جسمش شبیه توئه .. یکی که هم نام توئه .. بهت نگفته ام .. ولی از آن روز بارانی، از چترهای سفید خوشم می آید. باران که می بارد یواشکی می روم روی پشت بام؛ چترهای سفید را از آن بالا دید می زنم و یاد چتر سفید تو می افتم که مرا سفید کرده بود، که تو را سفید کرده بود... . بهت نگفته ام .. ولی جای نگاه خداحافظی ت روی چشم هایم مانده و من خیلی وقت است می ترسم در آینه به چشمانم نگاه کنم و ... تو را ببینم که داری می روی .. . بهت نگفته ام .. ولی من دوست نداشتم "ملزون" از "فالازون" دور شود. من نمی خواستم پایین بیاییم و تو بروی و من بروم؛ نمی خواستم میزان مان به هم بریزد و کم بیاوریم یکدیگر را .. . بهت نگفته ام .. ولی از آن روز آرام تر قدم برمی دارم همقدم .. دو نت سفید چنگ می مانم تا بنوازم بی تو بودن را؛ که چه دیر می گذرد .. من به یادت شب به شب تا صبح؛ یلدا می شوم من به یادت قطره قطره اشک؛ دریا می شوم تو به یادآوری خاطره آرام بگیـــر، من به یادت نت به نت؛ آهنگ فردا می شوم پ.ن: برای ناهار من با عشق ساندویچ الویه درست کنم .. تو بخوری و بگی مزه ی عشق بازی میداد .. دلم برای الویه های آن روز ها تنگ شده پ.ن: تنهایی یعنی تو این روزای برفی، هیچ دستی گودی کمرت رو پُر نکنه .. پ.ن:بعضی ها بادبادک بازند ... به اوج می رسانند و رها می کنند ... و از رهایی دیگری،خود نیز، رها می شوند ... تو مرا به اوج رساندی و... خدایـــا جـــای ســوره ای بــه نام عشـــق در قرآنــت خالیست که اینگونه آغــاز می گردد: و قســم به روزی که قلــب تــو را می شـ کنـ نـد و جـز خدایــت مرهمــی نخـواهی یافت... هنوز تنها تر از تنها منم من همون بیگانه از خود در تنم من اگر زیبا به قامت پیرهنم من پر از احساس عاشق بودنم من به خود می بالم از اینکه زنم من زنی که در مثال همتای ماه است به دنیایی می ارزه یک نگاهش منی که قلب عاشق را پناهم چرا بی کس و بی تکیه گاهم؟ چرا عاشق شدن بوده گناهم؟ وقتی خدا تن آفرید از برگ گل زن آفرید احساس عاشق بودن و به خاطر من آفرید پس چرا شیرن بی فرهادم امروز؟؟ که برده زندگی از یادم امروز من بهاری گمشده در بادم امروز شکسته در گلو فریادم امروز پ.ن: او در کنار من است ولی کسی میان ماست و او با من نیست. پ.ن برای مخاطب: دور باش اما نزدیک من از نزدیک بودن های دور می ترسم... قـــلــم برداشتــــم تا عشـــق و دنیـــا را معنـــا کنم عشـــق و دنیایــــی که هر لـــحظـــه اش خاطــــره ایســـت بـــه هـــر طـــرف نگریستــــم غمــــی دیـــدم بـــه هــــر جهـــت نگــــاه کــــردم غصــــه ای بـــود بــــه بـــزرگی صخـــره ! دنیــــا بـــود ، غـــم بـــود ، عشــــق بـــود ، مـــن بــــودم و قلــــم قلــــم مـــی گریــــست و مـــن اشک مـــی ریختــــم قلـــم نالـــه می کــــرد و مــــن فریـــاد مــی زدم چـــــه می تــــــوان کـــــرد ؟ قســـــم خـــوردم کـــه دنیــا و غمهـــایش را فرامـــوش کنـــم ولی نمــــی شد دلــــم می خـــواست قلـــم را بشکنـــم تا دیـــگر ننویســـد تـــا دیـــگر از سیاهـــی قلـــم اثــــری نمـــاند ، امــــا نتوانستــــم چــــون قلـــم مـــرا شکســـت و اشکهـــایـــم را جــاری کـــرد بــــاز سکـــــوت کــــردم بـــاز هـــم با قلـــم ، غـــم عشـــق و زندگــی را نوشتــم باز در سکــوت تاریـــک خود ، اشـــک ریختـــم ! و در تاریـــکـــی شبــهــای بـــی ستـــاره ی قلبـــم ، جـــان دادم پـــس از رفـــتنـــت آرزوهــایـــم را دفـــن خواهـــم کـــرد. دفتر خـــاطــراتـــم را بـــه آب خـــواهـــم انـــداخــت و قـــاب عـــکـــس اتـــاقـــم را بـــه پستـــوی زمـــان خواهـــم سپــــرد... نبـــودنـــت را بــــاور خواهـــم کــــرد و اجـــازه ورود هیــــچ نگاهـــی را بـــــه رویـــــا هایــــم نخواهــــم داد پ.ن:ای کـــاش در آن لحظــــه کـــه تقدیـــم تو شد هستــــی مـــن مـــی سپـــردم کـــه مــــراقب بــــــاش جنــــــس ایــــن جــــام بلـــــور اســــت پــــراز عشــــق و غــــرور اســـــت مبــــادا بازیــــچه شـــــود مـــی شکنــــد!!! نبودم. خیلـــی وقت بـــود نبــــودم انگــــار انداختـــه بودنـــم توی یه قفـــس شیشـــه ای و گفتـــه بودن از پشـــت شیشــــه های شفـــاف این قفس زیبـــا ببین چه زیبـــا لبخـــند می زنـــند چه دردنـــاک اشـــک میریزند و وحشیـــــانه تجـــاوز میکنن! نبــــودم و درد کشـــیدم تمام آن روزهایــــی که نبودم و تو بـــودی بدون من کنـــار کســـی که من نبـــودم و یک روز بـــی خبــــر آمـــد و جـــای مــرا گـــرفت و من بی صدا رفتم مثل همیشه و ... امروز آمـــدم و دیگـــر هیچوقت نمـــی گذارم انداختـــه شــــوم توی چهار دیـــوار شیشـــه ای دردنــاک و ببینم که... سنـــد زنده بـــودن و ماندنـــم را امـــروز می گـــذارم برایت با یک داستــــان از خودم... داستانـــی که با هم آغازش کردیـــم و تو با خیانت هایـــت تمامش کــــردی و من به سه دلیل از آن قفس شیشـــه ایی بیرون آمـــدم اول اینکه آدمهــــا یک بار به این دنیا می آیند پس بهتر است درست زندگــی کنند و دوم اینکه این زندگی ماندنـــی نیست و زود می گـــذرد و سوم اینکه از هر دســـت بدی از همان دست خواهــــی گرفت... پ.ن: تـــو با دلتنگـــی هــــای من تـــو با این جـــاده هـــم دستــــی تظاهـــر کن ازم دوری تظاهــــــر می کنـــم هستـــی... مــــن اومــــــدم تا یه جشـــ به مناســـــبتِ سالـــــگرد آشناییــــــم با آقایــــــــی بفرمایید از خودتون پذیرایی کنید بعضـــــی روزا زود گذشتـــــــن بعضـــــی روزا کــــارت نمیذاشـــــت زیاد با هـــــم حــــرف بزنیـــــم بعضــــــی روزا خستــــــه شدیــــــم و ناامیـــــد وبعضــــــی.... امـــــــا هــــرچـــــی که بـــــود مــــا همیشــــه فهمیدیـــــم چقـــــدر همدیـــگه رو دوســ بخصـــــــوص ایــــــن روزا انـــــــگار یه انــــــرژی تـــــازه وارد زنـــــدگیمون شـــــده ایـــــن روزا همـــــه چیز خــــوب و عالیــــه عشــــــق مــــاهـــم مثــــل بــــرف زمستــــون پاکــــــ و سپیــــــده یادتــــه ســــال پیــــــش همــــــین موقـــــع پ.ن:کـــی میخــــواد فـــردا تو رو از مـــن بگیره؟ کـــاش خونش ویرونــه شه آتیــــش بگیره پ.ن: الان ساعت 20 دقیقه به 1 یعنی 40 دقیقه بامداد دلم میخواد زود برم بخوابم تا زود فردا بشه بیام بــــا ارزش تریـــــن تجـــــربه هــــای زنــــدگــــی شکــــست هایـــــی اســـــت کــــه خـــــــورده ایــــــم. شیریـــــن تریـــــن لحــــظه زندگـــــــی آن اســــت که خود را خــــوشبـــخت احســـــاس کنیــــــــم. بزرگـــــترین هـــــــدیه خــــــداوند به بنـــــده اش نهـــــادن صــــــداقت و درستــــــی در ذات اوســـــت ، و بهـــــترین لحـــــظات در زندگــــــی لحظاتــــــی اســـت که در آن لحـــظات چیز تازه ایــــی یــــاد گرفتـــــه باشیــــــم. پ.ن بـــــرای مخاطب مـــــــن: خاطـــــرم نیســـت تو از بارانـــــی یـــا که از فـصــل نسیـــم ، هـــرچــــه هستـــــی گذرا نیســــت هـــوایـــت ... بـــویــــت... فقــــط آهستــــه بگــــو بـــا دلــــم مــــی مــانــــــــی؟ نمی دونم از کــــجا شـــروع کنـــم قصه ی تلـــــخ ســـادگیمو...... چــــرا اول قصـــــه دوســــــتم داشـــت ..... وســــــط قصـــــه که رسیــــــد ســــــر به ســــــرم گــــــذاشــــــــت.... فـــــکر کنــــــــم قصــــــه داره تمــــوم می شــه اونـــــم داره تنهـــــام مـــی ذاره.... خستـــــه از گـــــاه بودنـــت هایـــت و گــــاه گــــاه نبودنــــت هایــــت... خستـــــه از هــــر سر آغـــــــازی که پایانــــی نــــا معلـــــوم دارد... در همین حوالـــــی هستند کسانــــی که تا دیروز مـــــی گفتند بدون تو حتی نفـــــس هم نمـــــــی توانم بکشم ........ پ.ن: ایــــن شب هــــا چشــــم هــــای من خستــــه است، گاهـــــی اشــــک ، گاهــــی انتــــظار، این سهم چشــــم هــــای مــــن است. پ.ن : کاغــــذهــــای سفیـــد دفـــترم هـــرگـــز بـــرای نــوشـــتن دلـــتنگــــیهایـــم کــــافـــی نیــــســــت. پ.ن: دوست دارم عزیزم توجه: این پست و همینجوری گذاشتم، من اصلا غمگین نیستم آخه دوستان کامنت میزارن میگن چرا اینقدر غمگینی دستــــان لرزانــــم را دراز میکنم تا صــــورت مهربانت را لمــــس کنم امـــــا به یکباره محـــو میشود و مـــــن به یــــاد میاورمــــــ که تو در کنــــــار من نیســــ ـــتــــ ـی چه شیــــــرین اســـــت تمــــام لحظه هــــــا را به یــــ ـــاد تو بـــــودن، دلـــــم میخواد با تــــــو در کنار ساحـــــل بنشینم ســــرم را روی شـــــانه ات بگذارمـــــ و امــــ ـــواج آبـــ ـی را نگـــاه کنم و به آواز امـــــ ـواج گـــوش بسپـــارم. دلــــم برای آرامــــــش نیلـــــــگون امــــــواج تنگ شــــده، دلــــــم برای چشــــمــــهای دریایــــی تو تنگ شـــــده می بینی! دوبــــــاره بیقـــــــــرار شــــــده ام گیج شــــــده ام. تو این حرفهـــای آشـــفتـــه را به دل دیوانــ ـــــه امــــ ببــــ ــخش . دوستــــــــت دارم عشـــــــق من. دوبـــــــاره این دل دیوانـــــه برای دیــــــدن تو دلتـــــنگ شـــــــده.... دوســـتت دارم من دلاویز ترین شعر جهان یافته ام این گل ســـرخ من است دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه به خلق که بری خانه دشمن! که فشانی به دوست. راز خوشبختی هر کس به پراکندگی اوست در دل مردم عالم به خــــدا نــــور خواهید پاشید نــــور خواهید بخشید تو هم ای خوب من این جمله به تکرار بگو: این دلاویز تریـــن شعر جهان را همه وقت نه به یک بار و به ده بار و به صــــد بار بگو دوســـتمــ داری را از من بسیار بپرس دوســـتت دارمـــ را با من بسیار بگو پ.ن: چشـــــــممـــــ روشــــــــــــن بچــــــــــه هـــــــــا، اومــــــــــــد روی دلای آدما هرگــــــــز حسابـــی وا نکن از در نشــــد از پنجره زوری خودت را جا نکـــــن آدمکای شهـــــــر ما بازیگرای قابلــــن وقتش بشه یواشکـــــی رو قلــــب هم پا میزارن تو قتلگاه آرزو آدمـــ کشـــی زرنگیه شیطــــونک مغزای ما دلداده ی دو رنگیه دلخو شیهای الکــــی وعده های دروغکــــی آدمکــــهای شب زده قلـــبا رو ویرون می کنن دل ستاره ی منـــو از زندگی خــــون می کنن ستاره ها لحظه ها رو با تنهایی رنـــگ می زنن به بخـــت هر ستاره ای آدمــــــک ها چنگ می زنــــن پ.ن:ببخشید اســـــــم شاعرش رو نمیدونســــــــتم پ.ن:امروز شــــــــــــد 10 روز 
ســـــــــــــــــلااااامــــ
ــن تو خونـــــه ی مجازیمــــون بگیرم
و بعضیاشــــــون مثـــــل یه سال برامـــــون گــــذشت
ـــت داریــــــــم
(15 مهر ) تولـــــد مسعــــــود چقـــــدر خندیدیـــــم و خــــوش گذشــــــت وقتـــــی میخواستـــی شمــــــارتو بـــــدی خودمـــــ و زدمــــــ بـــــه اون راه
مـــا بــــاید فــــردا رو از دنیــــا بگیریــــم / مــــا اگــــه از هـــم جــــدا بشیـــم میمیریــــم
پیشت .
دورتــــرین فاصـــله ها بـــا عشــــق تبــــدیل به نزدیــــک ترین فاصــــله هــــا مـــی شوند.
آری مــــــن خـــــســــتـــــه ام...
و امــــــروز در آغوش دیگری نفـــــــس نفـــــــس مــــــی زنند.............
به هـــر جا که نگــ ــاه میکنـــــم تــــو را میبینم.تصویـــــر تو تنها چیزیســــت که چشـــمهایم باور میکــــند. چشمهایـــــم را آرامـــــ می بندم،صدایتــــــ در گوشــــم می پیچــــد ، طنین خنده هـــایت همـــــه جا را پـــر میکند ، بـــــی اختیار لبخــــــند میزنم ولـــــــی صدایت دور و دورتـــــر میشود و مــــن به یـــــاد میاورمـــــ که باز هــــــــم تو نیســـ ــــتـــ ـــــی. ، دلـــــم هوایـــــت را کرده اســـــت. 
پ.ن: حذف شد...
پس چــــــــــــرا بر نمی گــــــــــرده
